şiir

Sana avuçlarıma düşen katrelerimi bıraktım ey yaR.. Bir çare gecelerde dökülen şiirlerimi feda ediyorken, Veryansın eden ruhumun ince sızısı altında huzur bulman dileğiyle.. Ey yaR.. Hüzünlü tebessümlerimin ardına sakladığım kırılmış bir kalp ile haykırıyorum.. Bazen Haykırmak sessiz...

Hangi gün karar verdin, Küt diye çekip gitmeye? Hangi lafım dokundu sana, Böyle inceden inceye? Hangi otobüs söyle, Hangi uçak, hangi tren; Seni benden götüren, Beni bir kuş gibi öttüren? Hangi kırılası eller dolanır şimdi, Kırılası belinde? Hangi rüzgar şarkı söyler, O ay...

Şimdi saat, sensizliğin ertesi... Yıldız dolmuş gökyüzü ay-aydın... Avutulmuş çocuklar çoktan sustu. Bir ben kaldım tenhasında gecenin, Avutulmamış bir ben... Şimdi gözlerime ağlamayı öğrettim Ki bu yaşlar Utangaç boynunun kolyesi olsun. Bu da benden sana Ayrılığın hediyesi olsun...