Hancer

Dilimiz kimi zaman bir silah,
Dudaklarımız ise açılmayan kilitler,
Sözlerimiz namludan çıkan mermi misali,
Yaralarımızın bulunmaz çaresi,
Gittiği yol herkesin kendi seçimi.

Karanlık geceler aydınlık gündüzlerden,
Yalanlar, hakikattan korkar,
Güneş ise hep ışık, ısı saçar,
Gerçekler yoluna yalnızlık katar,
Serçeler sürüyle,şahinler yalnız uçar.

Gözler kimi zaman silah,
Saçlarımız zincirli halatlar,
Gülüşlerimiz kurşun olmalı,
Kalbe saplanan hançer,
Tam on ikiden vurmalı.
Öldürmek için silah ve hançer yeterli mi?
Üç şey öldürür bizi,
Birincisi sevdiklerimizden gelen mermi,
İkincisi sevgilimizden gelmeyen ilgi,
Üçüncüsü ise kalbimizdeki sevgi.

Ne anlamı kalır yaralı bırakmanın,
Bıçak gibi kesip atmalı,
Kalbinde mezarını kazıp koymalı,
Gözlerinden yaş olup, akmalı,
Bitip giden zamanlara nokta konulmalı.